14 نکته برای منضبط کردن کودک

14 نکته برای منضبط کردن کودک

حتی بهترین والدین نیز در تقلا برای منضبط کردن کودک خود هستند. ناتانیل لامپروس، یوتا کودک ۲ ساله‌ای است که مجذوب شمشیر اسباب بازی خود شد و خواهان دوئل با خواهر ۴ ساله‌اش کنایده بود. اما به طور غیرارادی با مشت به سر او ضربه می‌زد و او را به گریه می‌انداخت و مادرشان آنجلا می‌آمد تا ماجرا را جویا شود.

انجلا، مادرشان از ناتانیل خواست که از خواهرش معذرت خواهی کند و او را در آغوش بگیرد و آرام کند. اگر مقاومت می‌کرد، مادرش او را تنبیه می‌کرد. لامپروس که اکنون مادر چهار فرزند است می‌گوید:” نگران بودم که ناتانیل از رفتار خشن خود دست نکشید و روزهایی بود که انقدر از او ناامید می‌شدم که به گریه می‌افتادم. اما واقعا میخواستم ناتانیل درست بازی کند بنابراین نهایت تلاشم را کردم که به او چگونگی این کار را آموزش دهم.”

بسیاری از مادران، تقسیم موثر نظم و انضباط را یکی ازسخت‌ترین و بیهوده‌ترین کارها می‌پندارند. چرا که درست زمانی که کودک دو ساله شما می‌فهمد که نمی‌تواند با یک عروسک به سر برادر کوچکش ضربه بزند شروع به رفتار آزاردهنده دیگری خواهد کرد و این روند از سر گرفته می‌شود.

یک کودک خردسال دقیقا چگونه نظم و انضباط را فرا می‌گیرد. برخی آن را با کتک زدن و تنبیه کردن برابر می‌دانند اما این چیزی نیست که ما راجبش صحبت می‌کنیم. همان‌گونه که متخصصان تربیت کودک به آن می‌نگرند، نظم و انضباط به معنای تنظیم قوانینی است که کودک‌تان را از درگیر شدن در رفتارهای پرخاشگرانه (زدن و گاز گرفتن) ، خطرناک (دویدن در خیابان) و نامناسب (انداختن غذا) باز می‌دارد.

نظم و انضباط همچنین به معنای این است که وقتی کودکان قانون شکنی می‌کند، پیروی عواقب آن باشند یا آنچه لیندا پیرسون روانپزشک پرستار در دنور که در مشاوره خانواده و والدین تبحر دارد می‌گوید ” رئیس خوبی باشید”.

۱- نبرد خود را انتخاب کنید

پیرسون نویسنده کتاب نظم و انضباط معجزه می‌کند، می‌گوید” اگر همیشه نه می‌گویید، کودک‌تان نه را تنظیم کرده و اولویت‌های شما را متوجه نمی‌شود. ” همچنین شما احتمالا نمی‌توانید همه نه ها را دنبال کنید. آنچه برای شما مهم است را تعریف کنید و بر طبق آن محدودیت‌ها را تنظیم و عواقب مناسب آن را دنبال کنید.

سپس چیزهای کوچکی را که آزار دهنده هستند اما به چیزی که برای شما اهمیت ندارد، تبدیل می‌شود، عاداتی که کودک شما پرورش می‌دهد مانند مصر بودن در پوشیدن لباس بنفش را کاهش دهید. دکتر الیزابت برگر روانپزشک کودک و نویسنده کتاب “بزرگ کردن کودکان با شخصیت” می‌گوید، داشتن رابطه خوب با فرزندتان که البته به شما بستگی دارد، برای رشد او مهم‌تر از تلاش برای پاسخ دادن به راه‌هایی است که او به سادگی پاسخ نمی‌دهد.

ممکن است نگران باشید که پاسخ دادن به نیاز کودک‌تان، از او یک هیولای می‌سازد، اما دکتر برگر می‌گوید که این اضطراب فراگیر توجیه پذیر نیست. برای آنالوکا از واشنگتن دیسی این به معنای اجازه دادن به دختر دو یا یک و نیم سالش است که اتاقش را قبل از خوابیدن به زباله دانی تبدیل می‌کند.

” لوکا می‌گوید وقتی ایزابل بیدار شد سرتاسر اتاقش را لباس‌ها و کتاب‌ها پوشانده بودند، بنابراین وقتی او را پایین گذاشتم او باید از رختخواب برود تا بازی کند”. ” به او می‌گویم که خرابکاری نکند اما او گوش نمی‌دهد. به‌جای اینکه او را مجبور به کاری کنم و بگویم نه نه نه او را مجبور به تمیز کردن اتاقش بعد از بیدار شدن می‌کنم”. لوکا همچنین ایزابل را برای گفتن لطفا و تقسیم کردن اسباب بازیش با خواهر پنج ماهه‌اش تشویق می‌کند. او می‌گوید ” خوشبختانه تشویق مثبت باعث می‌شود که ایزابل رفتارهای خوب بیشتر و رفتارهای بد کمتری داشته باشد”.

۲- محرک‌های فرزندتان را برای منضبط کردن کودک بشناسید

بعضی از رفتارها قابل پیشگیری هستند، تا زمانی که شما می‌توانید آنچه که جرقه می‌زند را پیش بینی کنید و یک برنامه‌ی بازی را از قبل بسازید. مانند حذف وسوسه‌های ملموس. این استراتژی برای جی نلسون از پاسادنای کالیفرنیا کارساز بود پس از اینکه پسر دو ساله‌اش از کشیدن کاغذ توالت در تالار لذت می‌برد و وقتی که رول از پشت سر او جدا شد میخندید.

نلسون می‌گوید” زمانی که لوک دوبار اینکار را انجام داد به او گفتم نه، اما وقتی برای بار سوم اینکار را انجام داد کاغذ توالت را به قفسه‌ی بالایی در حمام بردم که او نمی‌توانست آن را بگیرد”. “برای کودک خردسالی مانند لوک کشیدن کاغذ توالت سرگرمیه جذابی است انجام این کار آسان‌تر از مبارزه با آن بود “. اگر کودک ۱۸ ماهه شما قوطی‌های کنسرو را از قفسه فروشگاه مواد غذایی برمیدارد، زمانی که به خرید می‌روید برای او اسباب بازی‌ای به همراه داشته باشید.

اگر کودک دو ساله‌ی شما حیوانات اسباب بازی خود را در زمان بازی در خانه با دوست خود تقسیم نمی‌کند قبل از آمدن دوستش آن‌ها را از منطقه‌ی مشخص شده بردارید و اگر کودک سه ساله‌ی شما علاقمند به نقاشی کشیدن بر روی دیوار است مداد شمعی‌ها را در کشویی دور از دسترس او قرار دهید و به او اجازه ندهید بدون نظارت شما رنگ آمیزی کند.

۳- پیشگیری را تمرین کنید

هاروی کارپ ام دی سازنده‌ی دی وی دی و کتاب شادترین کودک خردسال در بلوک می‌گوید، برخی از کودکان زمانی که گرسنه، بیش از حد خسته یا ناامید از تعامل در داخل هستند رفتارهای بدی از خود نشان می‌دهند. اگر کودک شما تمایل به خوشحالی و پرانرژی بودن در صبح دارد، اما در وقت ناهار خسته و بد خلق است، سفری به فروشگاه و ملاقاتی از دکتر را زمانی که او در بهترین شرایط خود قرار دارد، برنامه ریزی کنید.

او را برای هر تجربه‌ی جدیدی آماده کرده و به او توضیح دهید که از او چه انتظاری دارید. همچنین او را برای تغییر فعالیت‌ها آماده کنید: ” ما می‌خواهیم که در عرض چند دقیقه اسباب بازی‌ها را جمع کنیم و آماده رفتن به خانه شویم”. هر چه کودک حس آمادگی بیشتری داشته باشید احتمال هیاهوی کمتری وجود دارد.

۴- برای منضبط کردن کودک ثابت قدم باشید

کلر لرنر، ال سی اس دبلیو مدیر منابع فرزند پروری از صفر تا سه، یک سازمان غیرانتفاعی ملی که رشد سالم خردسالان و کودکان را تحت تاثیر قرار می‌دهد می‌گوید ” بین سال‌های دو و سه کودکان تلاش می‌کنند تا بفهمند که رفتارهای آن‌ها چه تاثیری بر روی افراد اطراف آن‌ها دارد “. “اگر واکنش شما به شرایطی دائما تغییر کند – روزی به پسرتان اجازه دهید که با توپ خود در خانه بازی کند و روز دیگر نگذارید – او را با نشانه‌های ترکیبی گیج خواهید کرد.

برنامه‌ی زمانی وجود ندارد که قبل از اینکه کودک شما سوء رفتار خاصی را متوقف کند، چه حادثه و توبیخی را پشت سر می‌گذارد. اما اگر شما همیشه واکنش یکسانی داشته باشید، احتمالا کودک شما این درس را بعد از چهار یا پنج بار یاد می‌گیرد. ثبات، کلیدی برای اورلی ایساکسن از بتسدای مریلند بود زمانی که کودک ۱۸ ماهه‌اش وارد مرحله‌ی گاز گرفتن شد. هربار ساشا انگشت ایساکسن را گاز می‌گرفت از صدایی بلندتر از حد معمول استفاده می‌کرد تا او کار بدش را متوجه شود – ” ساشا، نه! گاز نگیر مامانو اذیت میکنه ” و بعد برای اینکه حواسش را پرت کند به او اسباب بازی می‌داد.

او می‌گوید ” من بسیار کم حرف هستم بنابراین بلند کردن صدایم ساشا را متحیر کرد و باعث شد که او پیام را به سرعت دریافت کند “. یک اخطار: تا سن دو سالگی بسیاری از بچه‌ها یاد می‌گیرند که چطور تنها با شیرین بودن والدین خود را تحت تاثیر قرار دهند. اجازه ندهید که تاکتیک‌های فرزندانتان شما را تحت تاثیر قرار دهد، هر چقدر که آن‌ها شیرین یا باهوش هستند.

۵- برای منضبط کردن کودک احساساتی نشوید

البته زمانی که کودک ۱۸ ماهه شما دم سگ را شدیدا تکان می‌دهد یا کودک ۳ ساله شما برای شب‌های متوالی دندانش را مسواک نمی‌زند، سخت است که آرام بمانید. اما اگر از روی عصبانیت فریاد بزنید، پیامی که تلاش می‌کنید ارسال کنید از دست خواهد رفت و وضعیت متشنج می‌شود. دکتر ویلیام کولمن ام دی استاد طب اطفال در دانشگاه پزشکی کارولینای شمالی در چپل هیل می‌گوید: “وقتی که کودکی غرق در احساسات منفی والدینش می‌شود، احساسات شما را می‌بیند و چیزی که شما می‌گویید را نمی‌شنود”.

در واقع واکنش خشمگینانه تنها ارزش سرگرمی کودک شما را افزایش خواهد داد، بنابراین در برابر میل به بالا بردن صدای خود مقاومت کنید. نفس عمیقی بکشید، تا سه بشمارید و به سطح چشم فرزندتان برسید. زمانی که توبیخ می‌کنید سریع و محکم و جدی باشید. دکتر برگر توصیه می‌کند ” برای کنترل کردن وضعیت، کودک خود را کنترل کنید”. او می‌گوید” این ممکن است به این معنا باشد که ایده‌های خود را از آنچه برای مدتی ممکن است تنظیم کنید، تا زمانی که نظم و انضباط فردی دخترتان مقداری رشد می‌کند”.

“ممکن است که نیاز به کم کردن انتظارات خود از صبر او، فرصتی برای آن و مقداری خود کنترلی داشته باشید. اگر هدف شما این است که روز را به آرامی سپری کنید تا فرصت‌های کمتری برای هر دوی شما وجود داشته باشد که احساس ناامیدی کنید، این موضوع می‌تواند مخرب باشد”.

۶- برای منضبط کردن کودک گوش دهید و تکرار کنید

زمانی که کودکان می‌دانند که شنیده شده‌اند، حس بهتری دارند. بنابراین در حد امکان نگرانی‌های کودک خود را تکرار کنید. اگر کودک ما در مغازه خواروبار فروشی ناله می‌کند، چرا که شما اجازه نمی‌دهید او کلوچه‌ها را باز کند، چیزی شبیه این را بگویید ” به‌نظر می‌رسد که از من عصبانی هستی به این دلیل که نمی‌گذارم تا زمانی که به خانه برسیم کلوچه‌ها را باز کنی.

متاسفم که این حس را داری اما فروشگاه تا زمانی که پول چیزی را ندهیم نمی‌گذارد که آن را باز کنیم این سیاست آن‌هاست “. این موضوع نیاز او را ارضاء نمی‌کند، اما خشم او را کاهش داده و کشمکش را خنثی می‌کند.

۷- سخن خود را کوتاه و ساده کنید

اگر شما همانند بیشتر والدین تازه کار هستید زمانی که کودک‌تان قانون شکنی می‌کند و سوء رفتار خود را ادامه می‌دهد تمایل به استدلال با کودک خود و دادن توضیحات مفصلی در مورد آنچه که آن‌ها به اشتباه انجام دادند و همچنین تهدید‌هایی که در مورد امتیازاتی که از دست دادند دارید. به گفته‌ی دکتر کولمن به عنوان یک استراتژی انضباطی صحبت آشکار به این دلیل که بیش از حد احساسی می‌شوند ناکارآمد هستند.

در حالی که کودک ۱۸ ماهه‌ای فاقد توانایی‌های شناختی برای درک جملات پیچیده است، کودکان دو یا سه ساله مهارت‌های زبانی توسعه یافته‌تری دارند، اما همچنان فاقد محدوده‌ی توجه برای درک چیزهایی است که شما می‌گویید. در عوض از عباراتی کوتاه استفاده کنید، آن‌ها را چندین بار تکرار کنید و عبارات و حالات صوتی را باهم ترکیب کنید.

به عنوان مثال، اگر کودک ۱۸ ماهه شما دست شما را بزند بگویید “نه جیک! مامانو اذیت نکن! درد می‌گیره! زدن نداریم”. کودک دو ساله بیشتر از این‌ها را می‌تواند درک کند:” ایوان، روی مبل نپر! پریدن نداریم. پریدن خطرناک است، ممکنه بیفتی. پریدن نداریم! ” و کودک سه ساله‌ای می‌تواند علت و معلول را دریابد، بنابراین عواقب رفتارش را بیان کنید: ” اشلی، باید دندان‌هایمان را مسواک کنیم. تو می‌تونی مسواک بزنی، یا من می‌تونم برای تو مسواک بزنم. تو تصمیم بگیر. هر چقدر بیشتر طول بکشد زمان کمتری برای خواندن دکتر زئوس داریم “.

۸- به کودکانتان گزینه‌هایی را پیشنهاد دهید

زمانی که کودکی انجام کاری را رد یا متوقف می‌کند، مسئله اصلی معمولا کنترل آن‌هاست: آن را دارید ; آن را می‌خواهد. با ارائه یک مجموعه محدود از انتخاب‌ها به کودک‌تان این امکان را بدهید که رفتار خود را کنترل کنند.

به‌جای دستور دادن به او که اتاقش را تمیز کند از او بخواهید ” دوست داری کدام را اول انجام دهی کتاب‌هایت یا اسباب بازی‌هایت “با این حال، مطمئن شوید که انتخاب‌ها برای شما محدود، خاص و قابل پذیرش هستند. ” از کجا می‌خوای شروع کنی! ” ممکن است کودک شما را تحت تاثیر قرار دهد و انتخابی که برای شما قابل پذیرش نیست تنها باعث افزایش کشمکش‌ها می‌شود.

۹- مراقب کلمات خود باشید

این موضوع عباراتی که به آن‌ها خطاب می‌کنید را به پیام‌هایی که به من برمی‌گردد تبدیل می‌کند. به جای گفتن ” تو آنقدر خودخواه هستی که حتی اسباب بازی‌هایت را با بهترین دوستت تقسیم نمی‌کنی،” بگویید ” وقتی من بچه‌هایی را می‌بینم که اسباب بازی‌هایشان را تقسیم می‌کنند لذت می‌برم”.

یکی دیگر از روش‌های موثر این است که به جای نبایدها، بر روی بایدها تمرکز کنیم. اگر به کودک سه ساله بگویید که نمی‌تواند سه چرخه خود را در راهرو بگذارد، ممکن است بخواهد با شما جروبحث کند. روشی بهتر:” اگر دوچرخه‌ات را در ایوان بگذاری کمتر ضربه می‌خورد و خراشیده می‌شود “. مطمئن شوید که لحن و کلمات شما به این معنا نیست که شما دیگر فرزندتان را دوست ندارید.

“واقعا نمیتونم تحمل کنم وقتی اینطوری رفتار میکنی ” به معنای پایان است; ” وقتی که قوطی‌های کنسرو را از قفسه مغازه میکشی واقعا دوست ندارم، ” با این حال، به کودک خود نشان دهید که این یک رفتار خاص او را دوست ندارید و نه کل شخصیت او.

۱۰- همدلی را آموزش دهید

برای کودکی سه ساله دلیل اینکه او باید انجام کارهایی را که سرگرمی می‌داند مانند گاز گرفتن، زدن یا قاپیدن اسباب بازی‌ها از بچه‌های دیگر کاملا مشخص نیست. به‌جای آن به کودک‌تان همدلی را بیاموزید: ” وقتی که تو مردم را میزنی یا گاز می‌گیری آن‌ها را اذیت می‌کند” ; “وقتی که اسباب بازی‌ها را از بچه‌های دیگر میقاپی، اونا ناراحت میشن چون دوست دارند که بازم با اسباب بازی‌ها بازی کنند”.

با این کار کودک شما متوجه می‌شود که رفتارش مستقیما بر دیگر افراد تاثیر می‌گذارد و همچنین به او آموزش می‌دهد که اول به عواقب کارهای خود فکر کند.

۱۱- تنبیه کنید

اگر توبیخ های مکرر، تغییر مسیر و از دست دادن امتیازات رفتار کودک شما را تغییری نداد، یک دقیقه در هر سن او را تنبیه کنید. دکتر کارپ بیان می‌کند ” این روش ابزار انضباطی موثر برای کودکانی است که اشتباهات بزرگی را انجام می‌دهد “. قبل از تنبیه کردن با جدیت به صورت خود نگاه کنید و به تن صدای خود حالتی هشدار دهنده بدهید (” تا سه می‌شمرم اگه تمومش نکنی، تنبیه میشی. یک، دو، سه ! “).

اگر او گوش نداد، او را به مکان آرام و امنی که برای تنبیه کردن تعیین کرده‌اید ببرید و زمان بگیرید. وقتی که زمان تمام شد از او بخواهید که معذرت خواهی کند و او را محکم در آغوش بگیرید تا این حس را به او منتقل کنید که دیگر عصبانی نیستید. آنجلا لامپروس می‌گوید” ناتانیل از تنبیه شدن برای زدن خواهر خودش با شمشیر پلاستیکی متنفر بود، اما من به طور واضح به او پیامدها را گفته بودم و از حرفم کوتاه نیامدم”.

“بعد از چندین هفته او این درس را یاد گرفت “. در واقع کودکان یا خردسالان از اینک از والدینشان و اسباب بازی‌هایشان دور باشند خوششان نمی‌آید، بنابراین تهدید آن‌ها به تنبیه برای متوقف کردن آن‌ها در مسیرشان کافی خواهد بود.

۱۲- از گزینه‌های موجود سخن بگویید

وقتی که کودک‌تان کاری را نمی‌کند به او روش‌هایی را پیشنهاد بدهید که می‌تواند احساسات خود را بیان کند: بگویید به بالش بزن یا با چکش اسباب بازی بکوب. کودکان شما باید یاد بگیرند در حالی که احساساتشان قابل پذیرش است روش‌های خاصی که برای بیان کردن آن‌ها استفاده می‌کنند ممکن است قابل پذیرش نباشد.

همچنین کودکانتان را تشویق کنید که خودشان گزینه‌های خود را بیان کنند. حتی کودکان سه ساله هم می‌توانند یاد بگیرند که مشکلاتشان را خودشان حل کنند به عنوان مثال، می‌توانید بپرسید: ” فکر می‌کنی چیکار می‌تونی بکنی که تیفانی اسباب بازی‌هاشو با تو شریک بشی! “. این ترفند اینگونه است که ایده‌های آن‌ها را با ذهنی باز گوش دهید. جبهه نگیرید اما قبل از اینکه تصمیمی گرفته شود در مورد پیامدهای آن صحبت کنید.

۱۳- به رفتار خوب پاداش دهید

بسیار بعید است که کودک شما همیشه همانگونه که شما می‌گویید رفتار کند. اگر چنین اتفاقی بیفتد ممکن است به فکر بیفتید که چه چیزی اشتباه است! کودکان معمولی در برابر کنترل مقاومت می‌کنند و می‌دانند وقتی که از آن‌ها می‌خواهیم تا کاری را انجام دهند که آن‌ها نمی‌‌خواهند.

آن‌ها در مقاومت در برابر شما احساس توجیه می‌کنند. در مواردی که آن‌ها رفتار خوبی از خود نشان می‌دهند، جایزه دادن برای آن‌ها مانند قاشقی پر از شکر است: به پایین رفتن دارو کمک می‌کند. استفاده‌ی مشروع از رفتارها و جوایز خاص تنها یکی دیگر از راه‌هایی است که به فرزند شما نشان می‌دهد که شما از احساساتش آگاه هستید و به آن احترام می‌گذارید.

۱۴- برای منضبط کردن کودک مثبت باشید

مهم نیست که شما چقدر از سوء رفتار فرزندتان ناامید هستید در مقابل آن‌ها این احساس ناامیدی را بروز ندهید. پیرسون می‌گوید ” اگر مردم بشنوند که رئیسشان در محل کار می‌گوید،’ نمیدونم با کارمندانم چیکار کنم. آن‌ها شرکت را اداره می‌کنند و احساس ناتوانی می‌کنم که در این باره کاری انجام دهم’ . آن‌ها دیگر به او احترام نمی‌گذارند و حتی شرکت را بیشتر اداره می‌کنند “.

“این موضوع همانند این است که کودکان صحبت‌های والدین را که با ناامیدی و حالتی منفی است بشنوند. آن‌ها دیگر تصویری از شما به عنوان رئیسشان نخواهند داشت و در نتیجه رفتار خود را تکرار می‌کنند “. با این حال این موضوع کاملا طبیعی است که هر از گاهی احساس خشم کنیم. اگر به این نقطه رسیدید به همسر خود، پزشک اطفال خود یا دوستی قابل اعتماد برای حمایت و مشاوره مراجعه نمایید.

سنین و مراحل

نظم و انضباط موثر به همراه درک این موضوع که کودک‌تان در کجای طیف رشد قرار دارد شروع می‌شود.

راهنمایی ما : در ۱۸ ماهگی فرزند شما درباره‌ی عواقب رفتارهای خود کنجکاو، نترس، بی‌فکر و متحرک است، دستورالعملی برای در دسترس. دکتر کولمن می‌گوید ” تصویر من از کودک ۱۸ ماهه کودکی است که از کنار مادرش فرار می‌کند اما به پشت سرش نگاه می‌کند تا ببیند آیا او آنجا هست یا نه و سپس بیشتر می‌دود “.

پیرسون پزشک اطفال می‌گوید ” اگرچه که او در حال ساخت دایره لغتی می‌باشد و می‌تواند دستورالعمل‌های ساده را دنبال کند، ولی نمی‌تواند به طور موثر نیازهای خود را بگوید یا توبیخ‌های طولانی را متوجه شود. ممکن است گاز بگیرد یا بزند تا نارضایتی خود را اعلام کند کرده و توجه شما را جلب کند. عواقب سوء رفتار باید فوری باشد. در واقع اگر شما حتی ده دقیقه صبر کنید بعد واکنش نشان دهید او کار اشتباه خود را به‌خاطر نمی‌آورد و آن را عواقب کار خود نمی‌پندارد “.

در دو سالگی کودک شما از مهارت‌های حرکتی خود برای آزمودن محدودیت‌ها با دویدن، پریدن، انداختن و بالا رفتن استفاده می‌کند. در یک زمان چندین کلمه را می‌گوید و زمانی که نمی‌تواند منظورش را برساند ناامید می‌شود و اوقات تلخی می‌کند. خود محور است و شریک شدن با دیگران را دوست ندارد. دکتر لرنر نویسنده کتاب صفر تا سه می‌گوید، پیامدها باید سریع باشند چرا که کودک دو ساله قادر به درک زمان نیست. اما از آنجایی که او همچنان فاقد کنترل عاطفی است پس از این حادثه به او فرصت دیگری بدهید.

در سه سالگی کودک شما همانند جعبه‌ای پر از حرف است; او زبان را برای بحث در مورد دیدگاه خود استفاده می‌نماید از آنجایی که علاقمند است با بچه‌های دیگر باشد و انرژی مضاعفی دارد ممکن است با بازی آرام در خانه زمان سختی را بگذراند. دکتر کارپ می‌گوید بردن بچه سه ساله به باشگاه یا کلاس‌های کاراته به او این امکان را می‌دهد که در اجتماع و کنار بچه‌های دیگر باشد و انرژی خود را تخلیه کند. “در این سن کودکان به همان اندازه نیاز به محبت و غذا دارند”.

همچنین او خوب را از بد تشخیص می‌دهد علت و معلول را درک می‌کند و اطلاعات را برای چندین ساعت حفظ می‌کند. پیامدها می‌توانند برای تاثیر بیشتر به تاخیر بیفتد و توضیحات می‌توانند بیشتر باشند. به عنوان مثال اگر او آلبالوها را به‌طرف خواهرش می‌اندازد به او قانون هیچ میوه‌ای پرتاب نمی‌شود را یادآور شوید و توضیح دهید که اگر مجددا این اتفاق بیفتد او برنامه‌ی مورد علاقه‌اش را تماشا نخواهد کرد.

اگر او اینکار را مجددا ادامه دهد آن را از او بگیرید. زمانی که از شما می‌خواهد تا تلویزیون تماشا کند بگویید ” ادت میاد که مامان بهت گفته بود که غذارو نریزی و تو اینکارو کردی؟ خب نتیجه این میشه که نمی‌تونی برنامه‌ی مورد علاقه‌ی خودت را ببینی “.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *