غذای بیهوده چه تاثیری در روند سلامتی کودکان می‌گذارد؟

غذای بیهوده چه تاثیری در روند سلامتی کودکان می‌گذارد؟

غذای بیهوده و سلامتی کودکان

تبلیغات و منوهای مدرسه موجب شده است که بچه‌ها فکر کنند مقصود از غذا، غذاهای پر از چربی، شکر و نمک است که در کل همه‌ی این‌ها جزء غذای بیهوده به شمار می‌آیند. بتینا الیاس، حامی غذای کودکان توضیح می‌دهد چرا باید عبارت “غذای کودکان” تمام شود و نکاتی را که والدین می‌توانند برای کمک به عادت‌های غذایی کودک شان استفاده کنند، ارائه می‌دهد.

مثلا خوردن غذاهایی مانند: ناگت مرغ و پیتزا هیچ مشکلی ایجاد نمی‌کند و زمانی جزء غذای بیهوده محسوب می‌شوند که:

  • جز اصلی عادت‌های غذایی کودکان شوند
  • این غذاها جزء منو غذایی مدرسه باشند ( فروشنده مواد غذایی، به والدین بگوید همه بچه‌های شان از آن می‌خورند)

بتینا الیاس سیگل، حامی مسائل مربوط به کودکان و مواد غذایی است. صاحب دو فرزند، وبلاگ پرطرفدار ” Lunch Tray” را به دست دارد و به شما توضیح می‌دهد چه چیزی به عنوان غذای کودکان بد است و والدین چه کارهایی می‌توانند در این زمینه انجام دهند.

غذای کودک چیست؟

وقتی اسم غذای کودک می‌آید کمتر کسی طرف هویج و پوره‌ی سیب زمینی می‌رود. سیگل می‌گوید: به نظر می‌رسد در کشور ما منظور از غذای کودک، غذای بسیار دلپذیری است که از کربوهیدرات‌های ساده تهیه شده و یا مملوء از چربی، شکر و نمک‌ها است. همچنین اشاره می‌کند: به طور معمول برای جلب این کودکان به غذا، کارهایی انجام می‌شود، از قبیل: قول دادن به یک چیز هیجانی یا سرگرم کننده از طریق شکل‌ها و رنگ، بازی یا استفاده از شخصیت‌های کارتونی محبوب و…

یک بخش بزرگ از مشکل ما، بازاریابی مواد غذایی است. سیگل می‌گوید: صنعت‌های نوشابه سازی (آبمیوه) و غذایی، سالانه نزدیک به ۲ میلیارد دلار هزینه می‌کنند تا محصولات خود را مستقیما به کودکان عرضه کنند و تحقیقات نشان داده که اکثر این محصولات ناسالم‌اند. سپس، این صنایع همین محصولات را به والدین معرفی می‌کند و اغلب موجب می‌شوند که توانایی والدین برای تعیین گزینه‌های سالم برای بچه‌ها ضعیف شود و ناخواسته مسئله غذای بیهوده به میان می‌‌آید.

سیگل در کتابش به برخی از راه‌هایی که شرکت‌های مواد غذایی می‌توانند والدین را گمراه کنند، اشاره کرده است، مانند ادعاهای بی معنی‌ای که گاهی شما نیز دیده‌اید: حاوی میوه‌های واقعی و…

در حقیقت، این پیام رسانی می‌تواند دیدگاه کودکان را در مورد غذا شکل دهد. یک مطالعه در سال ۲۰۱۱، نشان داد که بچه‌های کانادایی برای اشاره به غذای کودکان، از کلماتی مانند: بنجل یا آشغال، شکل‌های سرگرم کننده و شیرینی استفاده کرده‌اند. در حالی که غذای بزرگسالان را غذاهای سالمی مانند: میوه، سبزیجات و گوشت می‌دانستند.

ارتباط غذای ناسالم و مدارس چیست؟

سیگل می‌گوید: در حالی که مدیران تغذیه مدارس در سراسر کشور به سختی کار می‌کنند تا ذائقه‌ی کودکان افزایش پیدا کند، بودجه و سرمایه گذاری مدرسه‌ها این اهداف را دشوار می‌کنند.

او گفت: برنامه غذایی مدرسه فدرال به شدت با کمبود مالی مواجه است و برنامه هر بخش قرار است مانند یک حرفه مستقل و بدون پایین آمدن سرمایه کلی بخش اجرا شود. از طرف دیگر، این فشار شدید مالی و موانع دیگری که در این کتاب توضیح می‌دهم، می‌تواند انگیزه‌های گمراه کننده‌ای ایجاد کند و مدیران تغذیه مدارس اغلب احساس می‌کنند که باید هر کاری را انجام دهند تا بچه‌ها را به سمت کافه تریا و غذای بیهوده بکشانند.

بنابراین به همین دلیل است که در مدرسه‌ها، کودکان چیزهایی مانند :برش‌های کوچک پیتزا دومینو و غذاهای بسته بندی شده از جمله تارت غنی شده از غلات، چیپس و پفک را می‌بینند.

سیگل می‌گوید: وقتی کودکان این هله هوله‌ها را می‌بینند که مهر تأیید مدرسه دارند، موجب می‌شود که در خودشان فقط عادت‌های غذایی ضعیف را تقویت کنند.

والدین نسبت به غذای کودکان، چه کمک‌هایی می‌توانند انجام دهند؟

در حقیقت، غذای کودکان بسیار لذت بخش است مخصوصا زمانی که با صدای قرچ قرچ خورده می‌شود. سیگل می‌گوید: با ادامه‌ی این روند، یک پیام نگران کننده به خانه منتقل می‌شود که غذاهای خانگی نیز باید مانند موارد بالا، شیرین، پنیری و سرخ شده باشد و از غذاهای کمتر فرآوری شده و سالم‌تر لذت درستی نمی‌برند.

در ادامه توضیح می‌دهد، مسئله مهم این است که والدین چگونه این مواد غذایی را به کودکان خود پیشنهاد می‌دهند، پس والدین می‌توانند روی این موضوع تمرکز کنند. یعنی زمانی که غذای والدین و کودکان تفاوت داشته باشد در حقیقت شما این پیام را به کودکان خود می‌رسانید که چه چیزهایی می‌توانند بخورند و چه چیزهایی نه … البته این مورد هم در رستوران‌ها نیز صدق می‌کند. مثلا شما سوپ و سالاد سفارش می‌دهید، ولی در منوی کودکان تعدادی غذای بیهوده و ناسالم دیده می‌شود.

نقش والدین در کنار رفتن غذای بیهوده چیست؟

در کل خبر خوب این است که والدین می‌توانند برای بهبود تغذیه کودک شان وارد عمل شوند. در کتاب غذای کودکان (Kid Food)، سیگل برای مشاوره والدینی که می‌خواهند دغدغه‌های خود را فورا برطرف کنند، ۱۴ قانون ارائه می‌دهد که در حقیقت این قوانین مربوط به داستان‌های موفقیت آمیز والدین در سراسر کشور است.

مثلا یکی از قوانین این است “بالای سر مردم نرو” یعنی اگر شما دوست دارید که به دانش آموزی آب نبات بدهید، مستقیم سراغ خودش نرو و اول به معلم نزدیک شوید و بگویید یا مثلا اگر از خوردن میان وعده‌های فوتبال خسته شده‌اید، با مربی خود صحبت کنید نه مدیر لیگ، در حقیقت بهتر است با شخص که به این مسئله نزدیکتر است همکاری داشته باشید.

از طرفی، به خاطر مشکلات تبلیغات و برنامه‌های ناهار مدرسه، تقریبا برای هر والدینی غیرممکن است که بتواند به تنهایی با این مسائل ( غذای بیهوده) مبارزه کند.

سیگل می‌گوید: امیدوارم که این کتاب آگاهی سیاسی کمی ایجاد کند و موجب تشویق والدین شود که از مسئولان منتخب در این زمینه سوال کنند و به پای صندوق رای روند و رای گیری انجام شود تا در نهایت دنیای کودکان به محلی سالم‌تر و شادتر تبدیل شود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *