شیوه‌ی درست مراقبت مادرانه چگونه است؟

شیوه‌ی درست مراقبت مادرانه چگونه است؟

مراقبت مادرانه

درست است که، همیشه با کودکانم بازی نمی‌کنم، با این وجود هنوز هم مراقبت مادرانه خود را نسبت به فرزندانم دارم.

هر زمان که کودکانم می‌خواستند، با آن‌ها بازی می‌کردم. اما بعدا متوجه شدم که زمان بسیار کمی در طول روز برای خودم می‌ماند، برای همین یاد گرفتم خوب است که به آن‌ها گاهی نه بگویم. از طرف دیگر، هیچ وقت فکرش را نمی‌کردم روزی مادر شوم، قبل از اینکه خودم را بشناسم. مثلا: من جزء مادرانی هستم که با کودکانم بازی می‌کنم و اغلب آن‌ها را سرگرم می‌کنم و توجه ویژه‌ای به مراقبت مادرانه دارم.

به خاطر سرگرم کردن کودکانم، احساس اشتیاق دارم و این کار موجب می‌شود که خاطرات خوبی برایمان ساخته شود و من را نیز خوشحال می‌کند.

این را می‌دانم هیچ چیز بهتر از لبخند کودکانم نیست و برای دیدن آن لبخندها، از مسیر خودم خارج می‌شدم، مثلا: کارهای مسخره‌ای انجام می‌دادم یا آهنگ‌های بلندی را می‌خواندم.

اخیرا تجربه‌ای داشتم و باعث شد در مورد برخی از انتخاب‌‌هایم تجدید نظر کنم. شوهرم هر شب، مسئولیت حمام کردن هر دو پسرم را دارد ( سن آن‌ها ۴ و یک و نیم سال است) و من در مدت زمان حمام کردن شان ( حدودا ۱۵ دقیقه)، هر کاری را که می‌خواستم انجام می‌دادم.

در خانواده ما، تمیز بودن در اولویت قرار دارد، بنابراین زمانی که پسرانم به حمام می‌روند، من هم سریع دوش می‌گیرم. در خانه‌ی ما، دوش مستر و بخش وان بچه‌ها دارای دیوار یا حصار مشترکی است. روزی در همین زمان پسر بزرگم روی دیوار خم شد و از من خواست که با او برقصم، بنابراین با آهنگی که هر دو آشنایی داشتیم، هر دو به جلو و عقب می‌رفتیم.

اینکه علاوه بر مراقبت مادرانه، به فکر خودت هم باشی، چیز خودخواهانه‌ای نیست. مثلا: شوهرم ساعاتی را کار می‌کند اما به اندازه‌ی من با بچه‌ها نیست. در حالی که در زمینه‌ی مراقبتی، از من بسیار تواناتر است.

در آن زمان، زیاد به چنین چیزهایی فکر نمی‌کردم، اما بعدا متوجه شدم اگر در روز چند دقیقه‌ای برای خودم وقت بگذارم، آسیبی در زمینه‌ی مراقبت مادرانه نمی‌زند.

از طرف دیگر، در زمان‌های کوتاهی شوهرم را با بچه‌ها تنها گذاشتم.

آیا برای خوشحال کردن پسرم در زمان حمام، باید به آن کار می‌پرداختم؟ آیا آن کار، جزء مراقبت مادرانه به شمار می‌آمد؟

مسلما نه، اما گاهی نه گفتن برای کارهایی که به راحتی می‌توانند انجام شوند، سخت است. حس گناه و تقصیر در مراقبت مادرانه، زمانی است که، تصمیم بگیرید خودتان را نسبت به خواسته‌های فرزندتان، در اولویت قرار دهید و این را بدانید که مهم نیست چند نفر چنین حسی را به خودشان دارند.

میزان کاری که والدین در برابر فرزندان شان دارند، بسیار زیاد است و گاهی این کارها در ذهن حضور همیشگی دارند. برای همین این‌ها می‌توانند بخشی از دلایلی باشند که موجب می‌شود همین لحظات کوچک، اهمیت پیدا کنند.( مانند دوش گرفتن)

در چنین زمان‌هایی که فقط خودم هستم، می‌توانم برنامه غذایی هفته را ایجاد کنم یا پیش بینی کنم در چه زمان‌هایی تنها می‌شوم. (زمان دوش گرفتن خیلی طولانی نیست اما این زمان مال من است)

این حس مادرانه بسیار خوب و دلنشین است اگر مراقبت مادرانه و خودت را فراموش نکنی:

اکثر مادران از اینکه فرزندان شان را خوشحال کنند، احساس خوشبختی می‌کنند، اما گاهی لازم است که این مسیر ادامه پیدا نکند، زیرا مواقعی وجود دارد که درخواست آنان منطقی نیست و سریع اشک شان سرازیر می‌شود. برخی اوقات در آن لحظه‌ها، با وجودی که می‌دانیم کارمان کاملا درست بوده، احساس بدی داریم.

بنابراین، ممکن است برای لبخند زدن آنان کارهایی را انجام دهیم که ضروری نیست. اگر در انجام این کار، من هم خوشحال شوم، همه‌ی ما جزء برنده‌ها هستیم اما اگر روی من تاثیری نداشته باشد، یاد می‌گیرم که چنین چیزی خوب است.

از این رو، علاوه بر اینکه بازی با بچه‌ها فواید جسمی و روحی برای والدین و بچه‌ها دارد، تحقیقات نشان می‌دهد که کودکان از بی حوصلگی و خسته شدن نیز، سود می‌‌برند.

زمانی که من دوش می‌گیرم، دایکون، پسر بزرگترم گاهی اوقات روی دیوار حمام ضربه می‌زند و من هم به او پاسخ می‌دهم اما فقط وقتی که دوست داشتن او را احساس کنم، چنین کاری را انجام می‌دهم.

پس اگر در حین مراقبت مادرانه، به خودمان نیز توجه داشته باشیم، هیچ اثر منفی بر روی هم ندارد و در تربیت کودک نیز بسیار مهم است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *